Tankar ved eit tastatur

vesker, så ikkje Betty trur det har rabla heilt for meg, ville eg berre visa dykk nokre glimt frå hytteturen vi var på i helga.

Vi leigde idylliske Lustadstua i Ogndal i Steinkjer frå fredag til sundag. Her er det ikkje innlagt vatn, og straumen solcellepanelet genererer er eigentleg ikkje meir enn til det absolutt naudsynte. Ordentleg hytte, med andre ord: Vatn smakar nydeleg frå ei slik ause. Bringer fram barndomsminne i fleng! Vatnet varmast på omnen.

Tor Inge og jentungene er ute og fiskar på laurdagsmorgonen, før frukost!

Noko av fangsten, i alt fekk me 22 aurer. Den største var ca eit halvt kilo!

Laurdag fekk me besøk av Redningsmannen (les: Besten / Oddvar) med gåver. De skjønar, eg hadde jo pakka ned kaffi, meeeen det var kanhenda ikkje så smart å pakka med filterkaffi? Men kaffien smakte jo enno betre når eg måtte venta ei stund på han. Dessutan smakar kokekaffi kjempegodt på tur!

Andre glimt frå helga:

Ellen har tagga meg, og det var eigentleg bra, for det byrja kan henda å sjå ut som om eg var heilt vekk. Årsaka til at det ikkje har vore så mange blogginnlegg den siste tida, er veret (SOL!), arbeid (varmt!) og bursdagsfeiring (eg vart tjueelleve år for ei veke sidan, og her i huset har vi opptil fleire selskap for kvar bursdag ).

Iallfall, her kjem sanningane om meg:

1. For ti år sidan gjorde eg: Vel, det eg minnast best frå sommaren 1998, var eigentleg den store Overraskinga. Eg hadde flytta frå eit relativt turbulent og øydeleggande sambuarforhald, og stasjonerte meg midlertidig hjå mamma og Oddvar. Eg gløymer aldri den dagen eg og mamma var ved Skjelvågen kai, og eg plutseleg vart svimmel. “Det er vel varmen” sa eg. Mamma såg på meg med røntgenauge, og sa “Har du hatt tida di, då?” … Og, vel, nei, eg hadde vel sant å seie ikkje hatt menstruasjon på ei stund, men på grunn av turbulensen i privatlivet, hadde ikkje det vore i tankane mine. Så, det var den store overraskinga. Verdas vakraste nyttårsbarn som vart fødd 00:05 den 1. januar 1999.
2. 5 ting på gjeremålslista mi i dag: Kose meg framom datamaskina, vurdere om eg er nøydd til å gjere husarbeid (og eventuelt gjere det), slå ihjel dei to irriterande fluene som svirrar rundt her, sjukepleiarmøte på jobben og kveldsvakt.
3. Snacks eg likar: Lakris (men ikkje lakrisbåtar), ostepop, potetgull, sjokolade … Det finnast ikkje mykje eg ikkje likar, iallfall.
4. Ting eg ville gjere viss eg var milliardær: Kjøpe draumetomta og byggje draumehuset, ny bil, hytte ved sjøen kanskje? Og båt! Og så ville eg teke med heile familien på lang ferietur, medan huset vart byggja.
5. Stader eg har budd: Risvollan og Ila i Trondheim, Orkanger, Levanger, Steinkjer og Verdal.
6. Desse vil eg vita meir om: Hege, Lena, Anne-Grethe.

17. mai vart ein fin dag. Vi fekk sol, og det var slett ikkje så iskaldt som eg hadde frykta. Ungane koste seg, vi åt sodd, kake, jordbær, sjokoladepudding og ikkje minst is.

Eg gjekk i tog saman med Even, som var rosaruss. Hulda vart foreviga då ho bar fana til klasse 3B.

Legg merke til Even sine strømper! Det er evigheitsarbeidet mitt som faktisk vart ferdig!

I dag, altså dagen derpå, har eg vore på arbeid, og veret har vore verre, men det hindra ikkje gutungen, han var mellom anna Peter Pan sa han:

Lasse har tagga meg, og oppgåva er som følger:

• Pick up the nearest book.
• Open on page 123.
• Find the fifth sentence.
• Post the next three sentences.
• Tag five people, and acknowledge who tagged you.

I og med at eg har ei bokhylle ved meg, vart ikkje dette enkelt, men ei bok stakk likevel eit par millimeter lenger ut enn dei andre: Karin Boyes “Samlede dikt”.

På side 123 er diktet Ingenstans, og dette er setningane:

Och rymderna svämmar över av heliga floder.

Jag sträcker mig upp och känner läpparna våta

av vita exstaser.

Men ingenstans, ingenstans …

Ei perle av ei bok som eg kjøpte på mammut-salg.

Og så, til tagginga. For å gjere det lett, tar eg dei 5 siste med nettsider som har kommentert i bloggen min: Lena, Merete, Hege, Eva og Kristin Helene.

Nyfiken som eg er, gler eg meg kjempemasse til å sjå svara.

Etter at eg hadde vore på arbeid i går, kom eg heim til ein pakke! Mannen hadde vore og kjøpt siste bok i Millennium-trilogien slik at eg har noko å lese på i påska. Er ikkje eg heldig?!?

Det eg verkeleg er imponert over, er at han har forstått at ein pakke er mykje artigare å få viss den er innpakka og har eit kort. Det er det mange mannfolk som ikkje har oppfatta, men min har altså sett lyset.

Bea presenterte ei utfordring, og eg gjer eit forsøk!

1. Eg er fødd i 1977
2. Budde i Trondheim til eg var 10 år
3. då flytta vi til Orkanger
4. Difor har eg alltid problem når folk spør kvar eg kjem frå
5. Men eg kjenner meg alltid heime der eg plasserer bøkene mine
6. Med andre ord er bokhyller det fyrste møbelet eg set opp i ein ny heim
7. Eg er fæl til å rote
8. Og har vel eigentleg litt for mange ting
9. Men eg synast det er triveleg slik
10. Eg er stort sett fornøgd med korleis eg har det
11. Men ser rom for forbetring likevel
12. Eg er glad i høgtider
13. Og gler meg til å pynte til påske
14. Arbeider som sjukepleiar
15. I turnus med arbeid dag, kveld og kvar tredje helg
16. Har gått mykje skule
17. men vart førebels ferdig 31. mai i fjor
18. Og byrja arbeida 4. juni
19. Frå fyrste januar i år vart vikariatet mitt gjort om til fast stilling
20. Det gjer at eg kjenner meg trygg
21. Eg er generelt alltid litt skeptisk til nye ting
22. men eg våger prøva sjølv om eg i utgangspunktet er negativ
23. Og veldig ofte vert eg positivt overraska
24. Eg har to ungar
25. og sambuaren min har tre
26. Heilt sidan dotter mi vart fødd, har eg ønska meg ein stor familie
27. Men no trur eg vi har ungar nok!
28. “Minstemann” vert skulegut til hausten
29. Jentungen vart nyttårsbarnet i Trøndeleg
30. Og guten er fødd 31. desember
31. Eg arbeider ikkje i den kommunen eg bur
32. Men har berre i underkant av to mils arbeidsveg
33. Det gjer at eg får tenkt ein heil masse
34. Eg tenkjer veldig godt når eg køyrer bil
35. Eg har ein Chrysler Voyager
36. og har nesten gjort meg avhengig av automatgir
37. Eg har alltid likt katter betre enn hundar
38. men med sambuaren følgde elghunden Reico
39. som eg har vorte veldig glad i.
40. Eg pratar mykje
41. men likar ikkje spesielt godt å stå framom forsamlingar
42. likevel har eg ein tendens til å hamna i slike situasjonar.
43. Eg er tolmodig når det krevst av meg
44. men kan bli veldig sint dersom noko er urettvist.
45. Eg har sterke meiningar
46. men fornuft nok til å endra standpunkt viss det er naudsynt.
47. Eg tek gjerne ein frisk diskusjon
48. men får ikkje sove dersom eg ikkje har “rydda opp” i ein krangel.
49. Eg har ikkje vore borte frå arbeid på grunn av sjukdom enno
50. og kjenner meg veldig heldig som har god helse.
51. Det einaste som er plagsamt er at eg har migrene
52. men eg har endeleg funne ein medisin som fungerer for meg.
53. Mamman min døydde 6. januar i fjor
54. eg tenkjer på ho kvar dag
55. og tek vare på dei gode minna.
56. Eg har lett for å flira
57. men tek lett til tårer når eg er glad eller rørt.
58. Når eg er lei meg, vil eg helst ikkje at nokon skal sjå meg!
59. Eg er psykisk sterk
60. og flink til å ta livet som det kjem.
61. For litt over eitt år sidan byrja eg å strikke
62. og det ser ikkje ut til at eg greier å slutte med det fyrste.
63. Når eg slapper av vil eg sjå TV
64. eller lese bøker
65. eller surfe på nett.
66. Eg abonnerer på Familien
67. og er medlem i tre bokklubbar.
68. Er periodebrukar av biblioteket
69. men leverer ofte bøkene (alt) for seint
70. og må betale straffegebyr.
71. Eg likar å handla på nett
72. og er ikkje spesielt glad i å gå i butikkar.
73. Eg kjøper det fleste klesplagga mine på salg
74. og er ikkje spesielt flink til å plukka ut ting som passar til det eg allereie har i skapet.
75. Difor har eg eit overfylt klesskap
76. men ingenting å ha på meg.
77. Går veldig ofte med dongeribukse
78. men drøymer om å vere meir sofistikert.
79. Ser opp til menneske som har ein gjennomførd klesstil
80. eller ein stilrein heim.
81. Eg har mykje unyttig kunnskap
82. men òg mykje nyttig
83. om veldig mange ting.
84. Eg lærer raskt songtekstar
85. og dikt viss det er på rim.
86. Eg har ein brukbar songstemme
87. og syng mykje med brukarane på sjukeheimen der eg arbeider.
88. Det er viktig for meg å ikkje vere uvener med folk eg omgås
89. men ikkje så viktig at eg gjer kva som helst for husfreda.
90. Når eg meiner noko er viktig, kan eg gå gjennom eld og vatn for saka.
91. Eg har nettopp bytta fagforeining
92. så eg er medlem i Fagforbundet
93. og meiner det er viktig å utjamna skilnadene i løn mellom menn og kvinner
94. og at vi må arbeida for at AFP-ordninga vert like god i framtida som i dag.
95. Eg er deltidsarbeidande
96. og ynskjer meg ikkje full stilling enno
97. men eg vil ha slutt på ufrivillig deltid.
98. Eg er spent på framtida
99. og fornøgd med livet fram til no.
100. Og glad for at eg kom til 100 til slutt. Det vart ei veldig lang liste!

Tar du utfordringa?

Bulleråsrennet går frå Henningvola i Steinkjer kommune til Leksdal i Verdal kommune og er 26 km langt. I år gjekk rennet av stabelen 9. mars, og det var over 500 deltakarar, og mellom dei var familien min!

Tor Inge har gått løpet 11 gonger tidlegare, og Linn-Therese og Thomas har gått tre gonger før, men for Hulda var det fyrste gong. Mor (altså eg) var i utgangspunktet negativ til at jentungen skulle legge ut på dette, for det har vore minimalt med ski-trening denne vinteren. Dei fire fyrste kilometrane er bratte oppoverbakkar, og det hadde vel iallfall vore nok til å ta “nuven” av meg …

Dei var litt nervøse og veldig glade og spente før start alle fire:

Thomas kom fyrst i mål av dei fire. Han kom faktisk før eg fekk somla meg opp på skistadion for å sjå at han gjekk inn …

Neste deltakar av “mine” var Linn-Therese:

Og til sist, Hulda med Tor Inge i hælane:

Like framom målstreken:

Alle fire var fornøgde og seier dei skal gå neste år òg, og Hulda var rimeleg stolt over å prova at mamma er ei pyse.
(Eg er forresten veldig stolt over å ha ei dotter som er både flinkare til og meir interessert i å gå på ski enn det eg er!)

Dersom du har lyst til å lese nokre gode blogginnlegg i laupet av helga, kan eg tilrå desse i fyrste omgong:

Hjorten skriv om kriminalitet i Noreg og Utlandet, og Betty har ei ganske så fornøyeleg historie om ein cowboy.

Sjølv skal eg halda fram med selbusokkane og kosa meg i frihelga mi.

God helg!

Eg skal på kveldsvakt i dag, og har åtvara mannen om at det ikkje vert gjort noko husarbeid i dag. Eg er LAT! Og tek meg lov til å vere det. I staden for å gjere noko fornuftig, sit eg krølla opp i sofakroken med dette: Mitt fyrste forsøk på selbusokkar. Naturlegvis hadde eg ikkje garnet som eigentleg stod i oppskrifta, men eg fann ut at dette var eit flott høve til å bruka litt av det utgamle Mor Aase-garnet mitt. Det er ull og akryl, og har vel ikkje vore i handelen på ganske mange år … Men det ser ut til å vere eit godt sokkegarn.

Elles har eg endeleg fått ferdig desse vottane som eg starta på i fjor. Dei har mangla knapp og heklekant, så ein kveld tok eg mot til meg og gjorde eit forsøk på hekling, og det vart då sanneleg ikkje så verst. Knappane fekk eg frå Sipusa i Hemmelig Sommervenn.

I går orka eg forresten heller ikkje å gjere noko fornuftig, så då laga eg klubb og duppe, for då vert mannen så lykkeleg at han ikkje tenkjer eit sekund på at det er det einaste eg har gjort den dagen.

Har du tenkt å fri i dag, eller har du kanskje allereie gjort det?

I dag er den dagen då kvinnene “før i tida” kunne fri, og dersom mannen sa nei, måtte han gje dama 12 par hansker, visstnok slik at ho kunne skjula at hendene var utan ring etter frieriet …

Eg har ikkje fridd i dag, og kjem vel neppe til å gjere det i laupet av dette døgnet heller. Det er trass alt berre 4 år til neste gong høvet er der. Og, for å sjå det frå ei anna side; mannen har 1460 dagar å gjere det på før neste gong vi skriv 29. februar, så eg ventar og ser, tenkjer eg.