Tankar ved eit tastatur

Då Hulda sat ved kjøkkenbordet og åt frukost før fyrste skuledag som tredjeklassing, byrja ho plutseleg å flira medan ho peika ut vindauget. Og der, like utanfor hagegjerdet, gjekk det nokon som tydelegvis hadde rømt frå beitet sitt i skogen:

Eg måtte ta biletet gjennom vindauget, for dei er ikkje spesielt glade i folk, desse sauane. Even oppdaga dei like etterpå, og tok på seg jobben med å jaga dei litt oppover vegen att. Det virka tydelegvis, for eg har ikkje sett (eller høyrd) dei meir enno i dag.